یک بار به من قرعه ی عاشق شدن افتاد

یک بار دگر، بار دگر، بار دگر... نه...!!

فاضل نظری

- میخوای برات قصه ای تعریف کنم که آخرش رو نمیدونم؟

- تعریف کن...

- دوستت دارم...!!

کازابلانکا ۱۹۴۲

دستش که به آب خورد، یاد وصیت پدرش افتاد:

" کنارش بمان، مظلوم تر از او نیست. "

چنان سراسیمه بازگشت که دستهایش را جا گذاشت...!!

سلام

به محض این که با خودم کنار بیام و بتونم خودم رو واسه یه تغییر بزرگ تو زندگیم آماده کنم وبلاگم رو افتتاح میکنم...

سلام وبلاگم رو از امشب افتتاح میکنم... موضوع خاصی نداره... درددل... دل نوشته... متنهای قشنگ... هر چیزی که بتونه حال دلم رو خوب بکنه توش مینویسم... امیدوارم حال دلتون همیشه خوب خوب باشه...

من و خیلی از دخترها، جز دختران معمولی هستیم. برای ما از اول سخت بود با کفشِ پاشنه بلند مسیرهای طولانی را راه برویم و جیکمان از پا درد در نیاید. ما از همان اول دنبال کفش اسپرت بودیم که بتوان با آن، ساعت ها در شهر، قدم زد، دوید و بی توجه به کج شدن روسری، شاد بود. ما مشتاق صحبت با مردها نبودیم. به چشمانشان زل نمیزدیم. بیشتر وقت ها از گوشه و کنار رد میشدیم و میرفتیم. ما از بچگی یاد گرفتیم ساده باشیم. راستش ما مثل معشوقه های امروزی شما، هر روز یک رنگ و یک بو نبودیم. عشوه و ناز، مادر زادی در رگ و خون ما نبود. امکانش بود یک روز شلخته باشیم، ناراحت باشیم، گریه کنیم.